Afrikaans en voetbal

Gisteraand het ek na die Zeitgeist Duitse kroeg toe met Johan, Willem, Chris, Natasha en Ron gegaan en ons het lekker gekuier. Dit het my aan die dae van die oorspronklike Afrikaanse koffiekroeg herinner en ons het gesels en gelag in Afrikaans en Engels. Ek kan nie sê dat ons al die wêreld se probleme uitgesoort het maar miskien ander keer. So dink ek ons sal weer op ‘n meer gereelde basis ontmoet en miskien ‘n paar meer potgooie maak en hopelik ook ‘n paar ander sprekers vind.

Vanaand het ek na die Arsenal teen Tottenham Hotspurs wedstryd toe gegaan, die North London Derby. Ons, Arsenal, het nie sedert 1999 teen Spurs in die liga verloor nie en het elke seisoen sedert 1994-95 bo hulle gekom. Hierdie seisoen is Spurs baie hoopvol en praat in die koerant hoe hulle nou so goed soos ons of beter is so almal was baie opgewonde toe hulle na Emirates Stadium gekom het. Twee ooms en hulle kinders in Johannesburg is ook Spurs bewonderaars. Hulle sal altyd teleurgestel wees.

Wat kan ek sê, ons het hulle goed geklop, dit was 3-0. Ons het twee doele binne 11 sekondes gekry – die snelste twee doele ooit in die liga – en toe was daar net een span in die wedstryd. Dit was fantasties en ons almal het gesing en gelag en die atmosfeer onder ons was briljant, beter as ‘n mens kon glo.

Hulle afrigter klink so bitter op die radio as hy probeer verduidelik wat plaasgevind het en hoe hulle heeltemal gedonner is, hy weier om te erken hoe beter ons was en sê “there wasn’t a good goal amongst them” en “I could see us certainly getting a big result”. Ja ek verstaan hoe ‘n afrigter moet praat en hy wil moedig lyk, maar niemand stem saam met hom nie, dis baie snaaks. Dis hoe jy die verskil tussen ‘n goeie span en baie goeie span ken, die bekwaamheid van die baie goeie span om iets so skouspelagtig te kan doen dat dit die wedstryd verander, iets wat die ander span kan nie doen nie. Hulle was te besig om te sê hoe goed hulle is en toe het ons hulle gewys dat dit nie so is nie. Man, dit was was uitstekend. Vanaand is ons nes altyd die konings van noord-Londen.

Boring, boring Arsenal!

3-0 to the Arsenal!
3-0 to the Arsenal!
Aanval!
Aanval!

We love you Arsenal, we do!

Die voetal seisoen is amper klaar en my drome en hope het verdwyn. Binne vyf dae het ek Arsenal op twee keer sien verloor en ek bedoel nie net verloor nie, maar word heeltemal gedonner. Ek het nie verwag dat ons die twee wedstryde sou gaan wen nie maar ek het nie verwag dat ons so sleg kon speel en verloor in so ‘n manier nie! Ons was verskriklik en sonder idees en dit lyk nou asof alles in die volgende seisoen meer moelik vir ons sal wees. Die ander spanne in die “groot vier” het gewys net hoeveel beter hulle is en dan al die ander spanne word elke seisoen beter en beter. Die slegste aspek is dat ek nie kan kla nie. Ons ondersteuners het begin besef dat ons deesdae nie so goed soos die ander drie groot spanne is nie.

Dis snaaks as jy jou span sien verloor. Soms is jy kwaad en jy skreeu en alles is iemand anders se fout. Op ander keer, soos hierdie week, vind jy dit miskien ‘n bietjie snaaks want dis so ‘n verleentheid! Jy gee nog om maar ek ook wanhoop. Jy weet daar’s niks wat jy kan doen nie en jy moet maar lag. Daar’s spelers wat ‘n groot salaris bedien wat lyk asof hulle lui en nie-geïnteresseerd is. Soms kan hulle ‘n wedstryd binne ‘n paar sekonde verander en dit verbaas jou. Jy sing hulle name, jy praat oor die klein besonderhede wat hulle gedoen het, hoe intelligent hulle is, hoe belangrik hulle is. Op ander keer is dit heeltemal anders. Dit lyk asof iemand hul liggam gesteel het. Hoe kon hy nie ‘n doel kry nie? Is dit rêrig dieselfde ou?

Dan is daar spelers wat nie briljant speel nie, wat nie eintlik baie goed is nie en hulle skei die ondersteuners se opinies. Jy wonder hoekom hulle nog in die span is. Hulle is die slegste speler ooit! My ouma kan beter speel! Hoeveel verdien hulle om so kak te speel, dis ‘n skande! Verkoop hom nou! Maar ook soms het hulle genie. Arsenal het veral twee spelers wat vroeër in die seisoen nie goed gespeel het nie, wat slegte gesinshede gehad het en ons ondersteuners was meer as bereid om hulle te laat weet wat ons oor hulle gedink het. Toe het hulle verander, soos ‘n wonderwerk. ‘n Klein verskil hier en daar, hulle kerm nie, hulle bly stil en net speel voetbal. Het hulle ons gehoor en besef dat hulle van die ondersteuners afhang? Nou begin ons praat oor hoekom hulle dalk die wedstryd kan verander. Ons hoop dat hulle miskien nie in die sommer verkoop word nie; daar’s ander, luier spelers wat ons eers moet verkoop.

Okei, dis nie te sleg nie. Ons is ‘n groot span met goeie spelers, ‘n fantastiese stadion, duisende of miljoene ondersteuners en ons gaan nie sukkel nie. Vriende ondersteun ander spanne wat kleiner, armer en minder suksesvol is. Ek kerm soos ‘n ryk man wat nie gewoonte aan die huigide situasie is nie, om te verloor en sleg te speel! Hulle sien dit elke week, elke seisoen. Dit klink soos hel!

Ek hou baie van die wedstryde en die een dinge wat slegter is as om te verloor is om vir die komende seisoen te moet wag! Drie maande sonder voetbal, ons sukkel om te oorleef!

Wemberlee, Wemberlee! *

Gister het ek Wembley toe gegaan om die Arsenal-Chelsea wedstryd in die FA Cup te sien. Dit was die eerste keer dat ek voetbal by die nuwe Wembley gesien het – in 2007 het ek Metallica en Muse daar sien speel en ook Arsenal op ‘n paar keer in 1999 en Guns N’ Roses in 1992 gesien.

Die eerste ding is net hoe indrukwekkend en modern die nuwe stadion is, so veel beter as die ou Wembley. Ons sitplekke was baie hoog maar ons het ‘n fantastiese uitgsig gehad. Natuurlik is Emirates Stadium (Arsenal se huis) veel beter, en nader my huis, maar as jy op Olmypicpad na die stadion toe loop, raak jy baie opgewonde.

Die ander ding is dat dit nou baie makliker is om na die wedstryd weg te gaan. Voorheen moes jy voor die einde van die wedstryd of gig verlaat sodat jy die moltrein kan vat anders moes jy wag tot een uur in ‘n lang ry op pad na die moltreinstasie toe. Gister was ons op die moltrein binne tien minute en in die kroeg in Shoreditch binne 45 minute.

Ongelukkig het Arsenal verloor maar dit het nie my verbaas nie. Ons was sonder ‘n paar belangrikste spelers en ons het nie baie goed gespeel nie en het te veel foute gemaak; na my mening het Chelsea net ‘n bietjie beter gespeel maar hulle het meer doele gekry. Ons het ‘n lekker tyd gehad en het gedrink, gelag, gevloek en gesing oor die algemene onderwerpe – wie speel goed, wie speel sleg, wat die club moet doen ens. Jy wil hê dat jou span wen, maar dit het nie gister gebeur nie. Daar’s altyd meer wedstryde.

En ja, daar’s foto’s.

Arsenal fans, thousands of them.

Ons sit in die hemel.

* Dis die fans se uistpraak