My geskenke in die pos

Een, ek het die SA Times lesers se opname (readers survey – ek weet nie die regte woord nie) voltooi en hulle het vir my ‘n gratis subskripsie vir een maand gegee. Ek het gevra of hulle meer Afrikaanse nuus en berigte kan publiseer.

Twee, my pakkie van Kalahari af het gekom! Ek het Paljas, An Unpopular War en The Forgotten Frontier gekoop. Die posgeld is so duur dit maak sin om ‘n klomp dinge te koop. Okei dit neem meer as vyf weke om te kom maar ek is bly daarmee.

Drie, my vriend Sybrandus in Kaapstad het die nuwe Kallitz CD vir my gekry! Dit het nie nog gekom nie maar ek is baie opgewonde!

Die weer buite

Jeez man dit reën! Ek weet wel dat nou dit Oktober is en ek woon in Brittanje maar dit word my wakker, dis so hard. Die katte is nie so gretig om in die tuin te gaan nie en persoonlik wil ek nie ook buite gaan nie.

Die Engelse ou moet altyd oor die weer kla!

Dankie almal wat lees

Dankie almal wat gelees het en jammer dat alles baie stil was. Dis ‘n probleem soms met ‘n internet dagboek, jy weet nie wat jy wil sê nie. Ek het ‘n livejournal in Engels maar dis diselfde probleem – wat dink ek, wat wil ek skryf en, natuurlik, wat wil mense lees? Okei, dis anders omdat in my eie taal my gedagtes oor die hele blad dwaal maar ek sal altyd goeie Engels skryf.

Die probleem is hoe moeilik dit is om in ‘n vreemde taal te dink. Eers moet ek opwarm en sonder iemand om mee te gesels moet ek met my bewussyn/myself probeer gesels. Ek moet uitwerk wat ek dink en uiteindelik hoe om dit in die regte manier te sê. En daar’s ‘n verskil tussen die regte of suiwer taal en die taal wat mense praat. Te dikwels hang ek van my woordeboek af maar ek is nie altyd seker dat ek die ware betekennis gebruik nie. Miskien praat ek iets nader aan Babelfish Afrikaans of Borat Afrikaans. Of net Engelse Afrikaans!

Ek weet nie hoeweel woorde ek weet nie. Daar’s ‘n groot aantal woorde wat ek op ‘n gereelde basis gebruik en dan daar’s ‘n klompie wat ek geleer het maar ek het geen reed om hulle te sê nie (en persoonlik twyfel ek of daar iemand is dat daai woorde sê, behalwe die ouers by HAT). Ek skryf nuwe woorde in ‘n boek en soms leer ek hulle. Ek soek woorde in woordeboeke, berigte en epose, en ook nuwe maniere om hulle te gebruik. So probeer ek om nuwe woorde en uitdrikkinge te sê om my woordeskat te vergroot en af en toe slaag ek. Ek weet nie of ek vanaand suksesvol is nie, ek is moeg en wil net sit en kyk na die televisie. Laters.

Wie is ek en wat wil ek bereik?

Hoekom maak ek nog ‘n ander blog? Wel, dis ‘n geleentheid om in Afrikaans te skryf en te oefen oor my gedagtes en opinies oor dinge wat aan die taal verwant is. Hierdie sal soms moeilik wees omdat ek wil probeer om in Afrikaans te dink en te skryf en nie altyd net vertaal uit Engels nie. Ek hoop dit maak sin.

Natuurlik soos ‘n nie-Suid-Afrikaner miskien sien ek dinge in verskillende maniers maar hopelik sal ek julle nie pla nie! Ek probeer nie kritiseer nie so laat my weet as ek verkeerd is of wat julle opinies is. As ek foute maak dan laat my weet asseblief, ek waardeer terugvoer.

So wie is ek en hoekom leer ek Afrikaans?
My naam is Alexander en is Brit in Londen. My pa is Engelssprekende Suid-Afrikaner wat by die Britse weermag aangesluit het. Toe ek jong was praat my pa nooit Afrikaans nie en hy stel geen belang in Suid-Afrika nie – nie ‘n trotse Suid-Afrikaner nie! Ons praat altyd oor “Granny in Africa” – ons ouma in Johannesburg – so vir ons was Suid-Afrika ‘n land wat ons interesseer maar die eerste keer dat ek gaan bly was ek 16 in 1991 – my tannie was so trots op die nuwe Suid-Afrika dat sy wou hê dat ons die merk in ons passporte kry om te sê “Dis okei nou om Suid-Afrikaner te wees”. My pa se broers en hulle kinders woon nog in Suid-Afrika en is Engels, maar as hulle wil hê dat ons hulle nie kon verstaan nie praat hulle Afrikaans!

Ek besef toe die verskil tussen Britse Engels en Suid-Afrikaanse Engels. Om in ‘n (destyds) amptelike tweetalige gemeenskap groot te word en te woon is baie anders as die VK. Hulle sê dat hulle slegte Afrikaans praat maar die feit dat hulle saam mekaar in ‘n ander taal kan kommunikeer was, na my mening, fantasties en vreemd. Ek glo dat eintlik my pa nog Afrikaans goed kan praat (natuurlik het hy geen gebruik daarvoor in die weermag gehad nie!) maar wat my baie interesseer is mense se persepies en uitsig oor die taal. My pa en die familie is tipiese mense wat ‘n ander kultuur se taal op skool moes leer maar gebruik dit nie. Ek weet nie hoekom nie maar ek vermoed hulle sien geen goeie reed om dit te praat nie.

Ek het in 1998 myself Afrikaans uit boek uit begin leer toe ek in Leeds was. ‘n Ou op werk wat uit Belfast kom het homself ‘n bietjie Afrikaans geleer toe hy in ‘n kroeg in Londen gewerk het en het vir gesê dat dit nie moeilik is nie. Hy het nog ‘n goeie kennis van die taal en hy het my dikwels gehelp. Toe ek na Londen verhuis het ontmoet ek ‘n Afrikaanse joernalis wat by SA Times was en hy help my baie met boeke, artikele, webwerwe ens. In Londen begin ek Suid-Afrikaners ontmoet en ek vra of hulle Afrikaans kan praat. Party mense sê ja, party mense sê nie jammer en party mense sê hulle haat die domme taal en almal wat dit praat! Ek wil weet hoekom sekere mense stel geen belang in hulle eie taal nie en ontken die feit dat hulle Afrikaans praat. Ek weet nie die aantwoord nie maar ek leer die hele tyd iets nuut.

Okei dis al. Ek is moeg, julle is moeg en die pad is lang.

En dit begin

Wel dis my eerste pos. Net ‘n Britse ou in Londen wat Afrikaans wil praat en skryf en hopelik ander sprekenders ontmoet. Besoek asseblief die Afrikaanse Koffiekroeg webblad en wêreld oorheersing sal binne ons bereik wees!