The End of Apartheid

Vandag het ek na The End of Apartheid tentoonstelling in Shoreditch gegaan, waarooor ek in The South African gelees het. Ek het nie besef dat vandag, 27 April, die twintigste verjaardag van die eerste vry en veelrassige verkiesing is.

The End of Apartheid
The End of Apartheid

Ek was gelukkig om saam met Grant Fleming, die fotograaf, te gesels. Hy het vir my gesê oor sy pogings om die tentoonstelling te hou, oor hoe hy duisende foto’s geneem het en dus moes deur alles kyk om te besluit watter foto’s hy gaan vertoon, ‘n bietjie oor die legendariese Bang Bang Club gesê en hoe teleurgestel hy was met die fliek oor hulle veral aangesien die boek so goed is. Hy sê dat sy mees bermoede foto, dié bo, hy het met net ‘n gewone kamera geneem en nie ietsie spesiaal nie.

As nie-Suid-Afrikaner het ek nie gaan stem nie en ek het destyds die verkiesing op die telivisie en in die koerante gevolg. Die foto’s van die lank rye mense wat wag om te stem is baie beroemd. Mense was bang oor die moontlikheid van geweld en ek onthou ‘n vriend se pa het die voorsien. Natuurlik was ek baie gelukkig dat hy so verkeerd was.

My eerste besoeke aan Suid-Afrika was in 1991 en 1993 om by my pa se familie te kuier. Ek was ‘n tienaar en ek onthou hoe trots familielede was aangesien Suid-Afrika nie meer ‘n geïsoleerde land gaan wees nie. Hulle kon sê hulle is Suid-Afrikaners sonder om gekritiseer te word.

Twintig jare voel so ver in die verlede en jy sien byvoorbeeld hoe anders die mode was soos die klere en haarstyle. In twintig jare van nou af gaan ons ook dieselfde oor nou dink. Maar die groot verskil is hoe mense se idees en gesindhede verander het. Hoekom het sekere idees vir so lank bly lewe?

Hierie week vind die verkiesings plaas en veel Suid-Afrikaners wat ek ken, beplan om na die Hoë Kommissie in Trafalgarplein te kom stem. Net soos in 1994 sien jy lank rye mense, maar hierdie keer so nie lang soos in 1994 nie. Dis nie ver van my kantoor nie so gaan ek kyk. Dis belangrik vir hulle om hul nasionale plig te doen waarvoor so veel mense geveg, betoog en gehoop het.

As jy in die area is gaan hierdie indrukwekkende versameling foto’s sien.

Praat Afrikaans in Leeds

Vandag moes ek Leeds toe met werk gaan want ons het ‘n groot kantoor in die stad waar my hele span gebaseer is. Ek was student op die universiteit – en nie op die metrpolitaanse universiteit nie – so is meer as bly om te gaan besoek. Sommige kollegas in Londen is nie lus om te gaan nie maar ek is altyd bereid om te gaan veral as dit bedoel ek kan minder werk doen weens die lank rit!

Hierdie keer het ek die geleentheid om Afrikaans te praat, een ding wat ek nooit voorheen in Leeds kon doen nie. Ek het planne gemaak om Frédrik te ontmoet, die Sjineser wat homself Afrikaans leer,. Toe hy op Kerfees on Londen was het ons ‘n bietjie uitgehang en hy is tans student ook op die universiteit.

Ek het ‘n paar oud Afrikaans koerant om vir hom te gee – Die Stem was ‘n gratis Afrikaans koerant in London wat ongelukkig in 2008 gevou het, en Die Republikein uit Namibië. Hopelik sal hy geniet om te lees.

Dit was baie goed om die geleentheid te kry om saam met ‘n ander spreker te praat. Sy Afrikaans is baie indrukwekkend so kan ons maklik gesels. Dit was snaaks om in ‘n koffiehuis te sit en te gesels. Leeds is nie Londen nie, dis baie anders en jy hoor minder vreemde tale. Daar’s seker veel mense wat byvoorbeeld Hindi en Oerdoe in Leeds praat, maar die kleiner tale is selde te hore.

Op die trein het ek ‘n paar e-posse aan Evgeny in Rusland gestuur. Hy’s ook ‘n leerder en, ek dink, hy praat die beste Afrikaans wat enige leerder wat ek ken. As jy met ‘n ander leerder praat of skryf is daar ‘n groot kans dat jy ‘n baie soortgelyke kennis van die taal het. Jy het dieselfde boeke gebruik en het die dieselfde ervarings gehad. Jy gebruik amper seker dieselfde app op jou slimfoon. Dus is jou woordeskat, en miskien ook jou aksent, baie soortgelyk. Jy het ook soortgelyke beperkings op jou kennis, jy kan nie alles uitdruk nie so dink jy hoe dit in ‘n verskillende weg te sê.

‘n Paaar weke gelede het ek Benny Lewis van Fluent in 3 Months hoor praat – ek sal daaroor skryf – en hy het ‘n paar (okei meer as net ‘n paar, veel) interessante dinge gesê oor hoe om tale te leer. Hy sê dis belangrik om van die eerste dag te begin oefen. As jy nie al die woorde ken nie, dink hoe jy jou idees en gedagtes in ‘n verskillende weg kan sê. Ek dink hierdie stukkie raad is baie belangrik. As leerders ken ons nie alles nie maar ons kan maklik met mekaar kommunikeer en hê dat ons verstaanbaar in ‘n verskillende taal is.

Ek het nie onlangs genoeg Afrikaans gepraat nie so was dit lekker om terug na Leeds toe te gaan, die stad waarin ek Afrikaans begin leer het, en uiteindelik praat dit. Hoe meer ek praat, hoe meer wil ek praat.